Είμαι μπάζο και το δείχνω!

Μπήκα το πρωι μεταξύ καφέ και βαρεμάρας (αφού μέχρι και οι μύγες απολύθηκαν από το γραφείο - μιλάμε για τόση δουλειά) στο φάτσαμπουκ, αυτόν το ρουφιάνο που λέει σε όλους πότε έχεις γενέθλια για να σε πρήζουν με τυπικές ευχές και που όλοι ξέρουν με ποιόν τα έχεις, με ποιά πηδιέσαι, πόσο καφρίλα έχεις μέσα σου, αν έχεις κάνει το πετσί σου λάστιχο και όλα τα σχετικά. Εκεί που οι 536 "φίλοι" που έχω, εκ των οποίων τους 499 δεν τους έχω δει ποτέ μου live, έχουν ξεκινήσει ένα πόλεμο με post από το youtube, συνήθως με αλλοδαπά άσματα - μια φίλη μου δε (αυτή την έχω δει live!) το έχει δει Dj το όργιο και μας τουμπανίζει καθημερινά καμμια 20αριά τραγούδια. Ίσα μωρη τραγουδιάρα, facebook είναι όχι το greek idol! Αλλά θα μου πεις, και τί είναι το facebook; Ένα σύγχρονο μπουρδέλο είναι...

Ευρωπαπαριές

Εδώ έχουμε σοβαρά προβλήματα, και οι άλλοι χτενίζουν τα αρχίδια τους! Κόσμος πεινάει, ανησυχεί για τη δουλειά του, δεν έχει να πληρώσει δόσεις και λογαριασμούς και ασχολούνται με τον σπαζαρχίδα τον Αλκαίο που και καλά θα εκπροσωπίσει το μπουρδέλο μας τη χώρα μας και τη μαλακισμένη γυφτοκουλτούρα μας μουσική μας παιδεία που ταλανίζεται μεταξύ του ρέιβ και του τσιφτετελιού. Πάρε ένα μαλάκα στη φωτό.. Σα το Λεωνίδα με τους 300...

Ποιός είναι τελικά ο κάφρος...

Έχω πουρνό-πουρνό που λένε και στο χωριό μου δουλειά σε μια δημόσια υπηρεσία σε διπλανή πόλη. Δεν έχω πάει ποτέ, πού να ξέρω πως είναι και που είναι...Φαντάζομαι κανένα από εκείνα τα κτήρια που χτίστηκαν όταν ο προπάππους μου ήταν ακόμα σπέρμα, με τις λιγδιασμένες σκάλες αγνώστου υλικού κατασκευής που αν κάποιος γλιστρήσει εμφανίζεται κάτω από τη μπίχλα και τη μάκα το μάρμαρο, με τοίχους που έχουν τσακωθεί με τον σοβά και όλα τα σχετικά. Στα παπάρια μου κι'όλας βέβαια, εκεί μέσα θα μείνω; αλλά λέμε τώρα....

Νεύρα

Σήμερα έχω νέυρα! Πολλά νεύρα γαμώ το κερατό μου... Αλλά γίνεται να μένεις σε αυτο το μπουρδελιστάν και να μην έχεις καθημερινά τα νεύρα σου; Γαμώ το στανιό μου που λέει και ο υπότιτλος του blog.
Από το πρωινό ξύπνημα για τη γαμωδουλειά, μέχρι τη φώκια που αποφάσισε μια μέρα ότι εκτός από κάτι άλλο μακρόστενο με φλέβες μπορεί να καβαλήσει και το δίτροχο μη χέσω μέσα.