Ευρωπαπαριές

Εδώ έχουμε σοβαρά προβλήματα, και οι άλλοι χτενίζουν τα αρχίδια τους! Κόσμος πεινάει, ανησυχεί για τη δουλειά του, δεν έχει να πληρώσει δόσεις και λογαριασμούς και ασχολούνται με τον σπαζαρχίδα τον Αλκαίο που και καλά θα εκπροσωπίσει το μπουρδέλο μας τη χώρα μας και τη μαλακισμένη γυφτοκουλτούρα μας μουσική μας παιδεία που ταλανίζεται μεταξύ του ρέιβ και του τσιφτετελιού. Πάρε ένα μαλάκα στη φωτό.. Σα το Λεωνίδα με τους 300...

Ποιός είναι τελικά ο κάφρος...

Έχω πουρνό-πουρνό που λένε και στο χωριό μου δουλειά σε μια δημόσια υπηρεσία σε διπλανή πόλη. Δεν έχω πάει ποτέ, πού να ξέρω πως είναι και που είναι...Φαντάζομαι κανένα από εκείνα τα κτήρια που χτίστηκαν όταν ο προπάππους μου ήταν ακόμα σπέρμα, με τις λιγδιασμένες σκάλες αγνώστου υλικού κατασκευής που αν κάποιος γλιστρήσει εμφανίζεται κάτω από τη μπίχλα και τη μάκα το μάρμαρο, με τοίχους που έχουν τσακωθεί με τον σοβά και όλα τα σχετικά. Στα παπάρια μου κι'όλας βέβαια, εκεί μέσα θα μείνω; αλλά λέμε τώρα....

Νεύρα

Σήμερα έχω νέυρα! Πολλά νεύρα γαμώ το κερατό μου... Αλλά γίνεται να μένεις σε αυτο το μπουρδελιστάν και να μην έχεις καθημερινά τα νεύρα σου; Γαμώ το στανιό μου που λέει και ο υπότιτλος του blog.
Από το πρωινό ξύπνημα για τη γαμωδουλειά, μέχρι τη φώκια που αποφάσισε μια μέρα ότι εκτός από κάτι άλλο μακρόστενο με φλέβες μπορεί να καβαλήσει και το δίτροχο μη χέσω μέσα.